 De Franse president Nicolas Sarkozy is vader geworden, maar op hét cruciale moment zat hij te vergaderen in Duitsland. 'Not done' voor de doorsneevader en ook onder Vlaamse toppolitici lijken de meningen verdeeld. Toch relativeert de Gentse gynaecologe Marleen Temmerman: 'Sarkozy is heus geen slechtere vader omdat zijn vrouw alleen moest bevallen.' Lees in Het Nieuwsblad hoe 1 op de 10 vaders de geboorte mist zoals president Sarkozy.
Marleen Temmerman: "Wegblijven van de geboorte kan alleen als het koppel goede afspraken maakte"
‘Meegaan naar de prenatale pufklassen. Altijd trouw naast vrouwlief zitten bij een echografie. Vaders waren nooit zo betrokken bij zwangerschappen als vandaag', zegt Marleen Temmerman. 'Dat hebben we te danken aan de emancipatie. Die zette samen met de nieuwe man die kookt en strijkt ook de nieuwe papa op de wereld. De vader die de zwangerschap intens probeert te beleven en elke cruciale seconde voor geen geld ter wereld wil missen.'
'Dat is een zeer goede zaak, natuurlijk. Ik juich het toe. Maar er is een keerzijde aan de medaille. Volg je de trend niet, dan ben je voor de goegemeente blijkbaar zeer fout bezig.' En dat hoeft volgens Temmerman het geval niet te zijn. 'Het is niet omdat je pas na de bevalling opdaagt, dat je automatisch een slechte vader bent. In bepaalde gevallen kan ik er best wel begrip voor opbrengen. Zeker als je zoals Sarkozy grote verantwoordelijkheden hebt. Hij zal gezien hebben dat zijn vrouw omringd werd door de beste mensen en zal met een gerust gemoed naar die vergadering vertrokken zijn. Op dat moment kon hij zich dáár nu eenmaal nuttiger maken dan in de bevallingskamer.'
Fikse domper
Temmerman wil wel iets benadrukken: 'Zoiets kan alleen als er goede afspraken gemaakt zijn tussen het koppel. Als beide partners het erover eens zijn dat de man er mogelijk niet bij zal zijn, om welke reden dan ook. In zulke gevallen kunnen beide ouders zich daarop voorbereiden en zal Bruni het ook normaal hebben gevonden dat Sarkozy vertrok.'
'Een heel ander verhaal is het als je samen toeleeft naar dat moment en de man dan plots niet opdaagt. Dat is een fikse domper. Op zo'n moment voelt de vrouw zich alleen, wat ver van ideaal is tijdens zo'n heftig moment.'
Overigens zou de handelwijze van Sarkozy veertig jaar geleden als 'normaal' bestempeld worden. 'Toen zag je amper mannen in de bevallingskamer', weet Temmerman nog. 'Als de kleine er eenmaal was, moesten we de vader bellen met het goede nieuws.'
Bron: Chris Snick, Het Nieuwsblad, 21 oktober 2011
|
