‘We maken ons soms wijs dat Afrika en al zijn problemen te ver van ons bed liggen om er ons druk over te maken. Te vaak vergeten we hoezeer we, of we dat nu willen of niet, betrokken zijn bij wat er daar gebeurt. De wereld is een dorp. Ons dorp. En het is goed daar af en toe eens bij stil te staan.' - Marleen Temmerman.

Meer info op http://www.hetandereboek.com/index.php?option=com_content&view=article&id=111&Itemid=10.

Herbeluister de Klara-uitzending (rechtstreeks van op Het Andere Boek (3 oktober '09):   http:/marleen-temmerman-op-het-andere-boek(Klara-3-oktober-2009)

Het boek Mama Daktari ligt nu ook in de Nederlandse boekhandels. Radio 1 (NL) interviewde Marleen Temmerman. Herbeluister de uitzending (7 oktober '09): http://www.radio1.nl/contents/9071-prijs-meest-verdienstelijke-vrouwelijke-gynaecoloog-uitgereikt?autostart=10400

Het boek leest als een trein, maar wat leest Marleen Temmerman zélf zoal op de trein en het vliegtuig? Dat verklapte ze aan Katrien Steyaert in de Standaard der Letteren (2 oktober). Lees even mee:

CONSUMENTENZAKEN: MARLEEN TEMMERMAN

'Dames, wilt u voor het onderzoek uw broekje uitdoen en op de bel letten s.v.p.' De instructie op een postkaart in de praktijk van Marleen Temmerman behoort gelukkig tot het verleden; ik mag mijn ondergoed aanhouden. Zij denkt met plezier terug aan die jaren vijftig, de tijd van haar jeugd, van 'meneer doktoor' en censuur in de dorpsbibliotheek van Kaprijke. 'Ik was er vaste klant, maar Jef Geeraerts' Gangreen-cyclus kon ik er niet vinden,' vertelt ze. 'Net die verboden boeken wilde ik lezen! Als tiener wilde ik ook spreken over wat ik las, en dus richtte ik op zolder een literatuurclubje op, waar we bij een pintje babbelden over De trein der traagheid van Johan Daisne, of De komst van Joachim Stiller van Hubert Lampo.'

Intussen haalt ze haar jeugdige score van vijf boeken lezen per week niet meer. 'Maar ik kan nog altijd meegesleept worden door iets menselijks of spannends,' zegt ze enthousiast. 'Ik ben bijna klaar met deze kanjer: 2666 van Roberto Bolaño, schitterend! Het gebeurt zelden dat ik zó gepassioneerd raak door een boek.' Het 1056 bladzijden tellende meesterwerk viel in haar brievenbus omdat ze er binnenkort over praat met het panel van Uitgelezen, het boekenprogramma in Vooruit in Gent.

'Ik ben geen literair expert, maar wat een talent is Bolaño! In dit epos vol details neemt hij je mee naar verschillende continenten en tijdvakken, van de Spaanse burgeroorlog tot de seksuele revolutie. Het gaat om Europese proffen op zoek naar een verdwenen dichter. Er is ook een seriemoordenaar in het spel, maar diens identiteit zal ik pas kennen als ik het boek uit heb. Dat moet sowieso vóór mijn volgende reis gebeuren, want nog eens aan dat boek slepen, zoals ik al deed in Zuid-Afrika, Malta en Kenia, valt me te zwaar,' lacht ze.

Minder dik maar even beklijvend vindt ze De kracht van een vrouw van Marianne Fredriksson. 'Zo subtiel en goed geschreven, dat trof me. In Stina, het hoofdpersonage, herken ik vrouwen uit mijn praktijk. Door haar grote liefde voor Per is Stina blind voor zijn geweld, tot hij ook hun dochtertje mishandelt,' rilt ze. 'Ik ontmoet vaak geslagen vrouwen, ook vrouwen met een goede opleiding, die niet losraken uit zo'n relatie. Erover praten en lezen helpt. Al moet ik opletten als ik dit boek meegeef; sommigen kunnen er nog meer slaag om krijgen.'

Temmermans job en talrijke engagementen slorpen veel potentiële leestijd op, maar gelukkig biedt reizen soelaas.

'Ideale vliegtuigliteratuur is onder meer het plezant geschreven Onze kant van het bed van Marc Reynebeau, waarin je snel veel achtergrond krijgt bij de politieke crisis. Ook ontspannende thrillers, zoals De minzame moordenaar van Bram Dehouck. De spanning lijkt er snel af als je meteen ontdekt dat de politierechercheur zelf de moordenaar is, maar de plot is zo goed opgebouwd dat je vol spanning uitkijkt naar wat hem drijft en hoelang het zal duren eer hij tegen de lamp loopt.'

'Van John le Carré heb ik alles gelezen. Zijn schitterende De toegewijde tuinier heeft te maken met Afrika en aids, dus ik leefde bijna in de plot [Temmerman werkte in Kenia met aidspatiënten, ks]. Ik was de laatste hoofdstukken aan het lezen op de luchthaven van Amsterdam toen ik tegen een even verstrooide lezer botste: collega King Holmes was in hetzelfde boek bezig! "Welke bladzijde?" vroeg hij meteen, en zonder nog een woord te zeggen hebben we naast elkaar het boek uitgelezen.'

'Race against time: Searching for hope in AIDS-ravaged Africa van Stephen Lewis lees ik niet voor de cijfertjes, maar om aan het denken gezet te worden door anderen die in hetzelfde veld werken. Zo'n boek kan mensen niet wakker schudden, maar het is wel beklijvend, en belicht een belangrijke wisseling in visie. Wie geïnteresseerd is in wereldeconomie en ontwikkelingssamenwerking moet het zeker lezen!'

Op het nachtkastje:

'Nog zo veel werk en zo weinig tijd,' zucht Temmerman bij de gedachte aan de hoge stapel die haar hoofdkussen in de schaduw legt. 'Ik ben benieuwd naar Het spel van de engel van Carlos Ruiz Zafón, weer zo'n dikkerd. Zijn voorganger, De schaduw van de wind, vond ik zo intrigerend dat ik er een eigen slot bij gefantaseerd had. Ook bij 2666 betrap ik mezelf erop dat ik in mijn dromen passages verder schrijf. Straf hé!'

Marleen Temmerman is gynaecologe, hoogleraar en SP.A-senator. Op Het Andere Boek geeft ze uitleg bij haar nieuwe boek 'Mama Daktari', over haar werk in Afrika, zaterdag 3 oktober, om 11u in de Grote Zaal.

Bron: Katrien Steyaert, De Standaard (der Letteren), 2 oktober 2009