De mama's en zeker de papa's zien de trappelende babybeentjes in het vruchtwater als een hoopgevend teken: "het zal een voetballer worden!". En bij ons in Gent hebben de ouders dan graag een Buffalootje... Veel van mijn collega's, waaronder vroedvrouw Martine, hebben nu al voetbalvlinders in de buik. Het werkt aanstekelijk!

Het toekomstig nieuws voetbalstadium van AA Gent komt trouwens naast het UZGent te liggen. De eerstesteenlegging voor het Arteveldestadium is al achter de rug. Hopelijk levert ons UZ-moederhuis nog vele jonge voetballertjes die het tot Buffalo schoppen. Kunstenaars, verpleegsters, professoren en loodgieters zijn ook nog welkom.

Blauwwitte koorts
In Gent stijgt in elk geval met de minuut de blauwwitte koorts. AA Gent heeft een aantal belangrijke matchen voor de boeg. Zaterdag is er de match tegen Club Brugge. De uitslag bepaalt wie van beide clubs naar de voorronde van de Champions League mag. Op 15 mei moeten de Buffalo's van trainer Michel Preud'homme alweer in de arena tegen Cercle Brugge deze keer. AA Gent wordt dan ongetwijfeld kampioen van België. De 22.000 Gentse supporters die dan naar het Koning Boudewijnstadium in Brussel afzakken zullen daar zeker voor zorgen. In Gent zelf staat die avond een reuzenscherm opgesteld op het Sint-Pietersplein.
Aan het stadhuis wapperen sinds maandag 6 grote blauwwitte vlaggen. Aan de Charles De Kerchovelaan staat een aftelklok die voorbijgangers laat weten hoe lang het nog duurt tot de heilige bekerfinale. Steeds meer mensen in Gent pronken met de Buffalo-kleuren: ze hangen ze aan hun gevel, door de ramen van hun auto's, ze passen hun garderobe aan... Blauwwitte sjaals zijn met dit koud voorjaarsweer trouwens geen overbodige luxe.

Paniekvoetbal
Zelf ben ik eerlijk gezegd niet meteen met voetbal bezig. Het is waarschijnlijk van mijn kinderjaren geleden dat ik een voetbadstadium van binnenuit gezien heb... Paniekvoetbal, dat heb ik in de politiek de laatste jaren wel al vaak mogen aanschouwen. Op dat gebied werd niet veel gescoord de laatste jaren...
Vroeger ging ik als eens kijken naar het voetbal in ons dorp. Toen al was me duidelijk dat hier meer aan de hand was dan louter ‘het spelletje'... voetballers krijgen al eens vleugels en supporters schreeuwen hen het heldendom in. Of ze vervloeken hun gevallen engelen als het resultaat hen niet zint. De wrok blijft nooit lang hangen, in de kantine wordt vergiffenis geschonken en verdronken. Iedereen trekt aan hetzelfde zeel. Ze vergeten even de besognes en de miserie van buiten de voetbalwereld. Ze hebben samen een Groot Gemeenschappelijk Doel. Voor de Buffalo's is dat nu de Beker van België winnen.

Altijd scoren
Mama's en papa's, gynaecologen en vroedvrouwen in de materniteit hebben een nogal evident doel voor ogen: hun baby. Het bindt hen, het enthousiasmeert hen... er zijn wel wat inspanningen voor nodig. Voor de papa weliswaar iets minder gezien hij enkel moet ‘binnenkoppen'. De mama met haar gespannen ‘voetbalbuik' staat voor een iets grotere krachtinspanning: puffen, persen, bevallen en daarna weer opstaan... Na de geboorte moet het gezinsteam blijven scoren in het leven.
Scorende voetballers, enthousiaste supporters, trotse ouders... ik vind hen allemaal mooi en inspirerend. In tijden van verregaande individualisering en in een verruwende maatschappij geeft dat hoop. Onvoorwaardelijke solidariteit rond een gemeenschappelijk doel.

In Gent wapperen vandaag de blauwwitte vlaggen. Vorige week rolden in onze stad de rode vlaggen door de kille straten. Tussen de Vooruit en de Vrijdagmarkt trok de jaarlijkse 1 Mei-optocht zich op gang. Ze stapten achter een gemeenschappelijk links verhaal van solidariteit. Dit jaar was het speciaal. Het socialisme in ons land bestaat 125 jaar. Al 120 jaar wordt dat op 1 mei gevierd. Voor mij is 1 mei al jaren speciaal. De Buffalo's zullen hopelijk 15 mei onthouden als de dag dat ze de Beker van België wonnen. Veel geluk jongens!

Marleen Temmerman, 8 mei 2010

Lees de column ook op http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLRTO_20100507_005&postcode=9000