'Op naar het frietplein!' Het jongerenplatform Niet in onze naam Jong predikt vandaag de revolutie in zeven universiteitssteden. Hun boodschap? Het verdedigen van de solidariteit en het radicaal afwijzen van de 'communautaire kortzichtigheid' die de Wetstraat beheerst. Hun wapens? Een gratis portie friet met mayonaise.De jeugdige oproep wordt ook onderschreven door een veertigtal professoren uit verschillende faculteiten. Het gaat vooral om academici die zich wel meer in politieke debatten mengen. Zoals Rik Pinxten (UGent), Marleen Temmerman (SP.A-senatrice), Eva Brems (kamerlid voor Groen!), Ignace Glorieux (VUB) en VUB-rector Paul De Knop.

'Wij denken dat, zoals dat in het verleden het geval was, de jongeren, de scholen en de universiteiten een belangrijke rol kunnen en moeten spelen in het verspreiden van onze boodschap', meent organisator Jouwe Vanhoutteghem.

'Er bestaat een zwijgende meerderheid die in België onvoldoende gehoord wordt. Dat geeft ook de indruk, in iedere gemeenschap, dat steeds meer mensen de splitsing van België willen',' zegt Vanhoutteghem. 'Maar dat is onjuist.'

In tegenstelling tot de grote Shame-betoging van januari, is deze actie politiek gekleurd. De jongens en meisjes van het platform eisen bijvoorbeeld een 'sterke en nationale sociale zekerheid'. Een federale kieskring is dan weer dringend nodig om de bruggen tussen Vlaanderen en Wallonië te heropbouwen.

Daarnaast pleiten ze - zonder echt goed te argumenten waarom - voor een 'openbare herfinanciering van het onderwijs aan 7 procent van het bnp.' Dat zien ze als een expliciete taak van de federale overheid, terwijl de financiering nochtans een regionale bevoegdheid is. In Wallonië krijgt de actie de steun van alle studentenraden. In Vlaanderen trekken voornamelijk linkse studentenorganisaties de revolutie op gang, zoals Comac en Animo.

Bron: De Standaard, 29 maart 2011

De Morgen (29 maart) publiceert de hele brief van de Frietplein-bezoekers:

Communautaire kortzichtigheid

Na verschillende oproepen en mobilisaties vanuit allerlei hoeken om de eenheid en de solidariteit in België te verdedigen, lijkt de boodschap nog steeds niet doorgedrongen te zijn, en de politieke wereld sluit zich op in zijn communautaire kortzichtigheid. Daarom lanceren wij, jongeren en professoren uit het hele land, een oproep om in alle talen het platform 'Niet in onze naam jong / Pas en notre nom jeune' te ondersteunen.

Wij weigeren mee te gaan in iedere splitsingslogica en communautaire kortzichtigheid. Wij zijn van oordeel dat alle vormen van verdeeldheid nadelig zijn, de economische problemen en die van het klimaat stoppen niet aan de taalgrens. De bevolking van ons land heeft samen een rijk gemeenschappelijk patrimonium opgebouwd op het vlak van de sociale en economische geschiedenis, kunstgeschiedenis, wetenschapsgeschiedenis... en dat patrimonium moet men beschermen en herwaarderen, in plaats van het te slopen met verdeeldheid.

Daarom willen wij, naar het voorbeeld van de syndicale en culturele milieus, deze boodschap van solidariteit en eenheid verspreiden. Want wij denken dat, zoals dat in het verleden al het geval is geweest, de jongeren, de scholen en de universiteiten ook een belangrijke rol kunnen (en moeten) spelen om mee deze andere boodschap te doen horen.

Ondanks de grote initiatieven die zich ontwikkelen, zijn het nog veel vaker de communautaire uitlatingen en redeneringen die de grote koppen bepalen in zowel de Franstalige als de Nederlandstalige pers. Men heeft dan ook de indruk, in iedere gemeenschap, dat de meerderheid van de mensen meer splitsing wil. Wat onjuist is, vraag de mening maar van de jongeren in de universiteiten en de scholen.

In alle hoeken van het land zijn jongeren en professoren op straat gekomen en staan ze klaar om verder te gaan. Daarom roepen we in Antwerpen, Brussel, Leuven, Luik, Gent, Louvain-la-Neuve, Namen en elders op tot een nationale actiedag, vandaag en op 8 mei. We willen steeds met meer zijn om deze boodschap uit te dragen. Het België van de toekomst dat wij willen, is niet het België dat zich nu aftekent in de Wetstraatonderhandelingen. Het België dat wij willen, is een multicultureel België, écht sterk door eenheid en solidariteit. En vandaag is het meer dan ooit nodig dat we ons daarvoor uitspreken. En dat we gehoord worden. Voor een verenigd, solidair en multicultureel België zijn dit de eisen van 'Niet in onze naam jong/Pas en notre nom jeune':

• Een sterke en nationale sociale zekerheid: de sociale zekerheid garandeert de solidariteit in België: ze moet in het belang van iedereen nationaal blijven.
• Een federale kieskring: om opnieuw bruggen te kunnen bouwen en opdat de politieke partijen eindelijk verantwoordelijk zouden zijn tegenover de hele bevolking in België. Om op die manier een einde te maken aan het discours dat alle schuld op 'de andere' afschuift.
• Brussel als laboratorium van multiculturaliteit: de samenleving van morgen zal multicultureel zijn, Brussel is daar het voorbeeld van. Terugplooien op zichzelf is geen oplossing.
• Veralgemening van het Nederlands en Frans leren: er is een primair, secundair en hoger onderwijs nodig dat de kennis van de twee belangrijkste landstalen garandeert.
• Openbare herfinanciering van het onderwijs aan 7 procent van het bnp om te kunnen optornen tegen de uitdagingen van morgen.

Enkele ondertekenaars: Mateo Alaluf (ULB), Marnix Beyen (UA), Eva Brems (UGent), Paul De Knop (rector VUB), Ruddy Doom (UGent), Dirk Jacobs (ULB), Rik Pinxten (UGent), Marleen Temmerman (UGent), Sami Zemni (UGent).