Ook een aantal fertiliteitcentra in ons land maken blijkbaar gebruik van deze spermabank waarbij gegadigden, mits extra betaling, specifieke informatie kunnen achterhalen van de spermadonor en hun keuze daarop baseren. Het gaat om gegevens inzake uiterlijk, beroep, hobby's, IQ, karakter van de spermadonor. Het VTM-programma Telefacts en Het Laatste Nieuws besteden aandacht aan deze ontspoorde toestanden.

Hieronder het artikel uit Het Laatste Nieuws (8 april 2011)

Sperma op maat voor 3.000 euro

Ook in ons land kun je lustig 'shoppen' voor de perfecte spermadonor. Uit een ophefmakende reportage van 'Telefacts' gisteren blijkt dat Vlaamse vruchtbaarheidsspecialisten massaal onze strenge wetgeving omzeilen via de Deense spermabank Cryos, die toelaat om tot in de kleinste details keuzes te maken over uiterlijk, beroep, hobby's, IQ en karakter van je donor. Zelfs babyfoto's, stemgeluid en handschrift kun je opvragen. Al betaal je voor deze specifieke informatie wel snel 3.000 euro. "Pure commercie. Schandalig", vindt gynaecologe Marleen Temmerman.

Donorshoppen blijkt een fluitje van een cent. Gewoon surfen naar de website van spermabank Cryos en je keuze maken. Al op de eerste pagina kun je een volledig 'boodschappenlijstje' voor je donor opgeven: ras, nationaliteit, kleur van haar en ogen, lengte, gewicht... Dan krijg je een lijstje van donors die aan deze eisen voldoen en kun je van hen een telkens een 10 pagina's tellend profiel bekijken. Tot in de kleinste details: krullend of steil haar, lenzen of niet, hartslag in rust, haarkleur als kind, percentage op examens in het secundair onderwijs, talenkennis, hobby's, godsdienst, lievelingskleur, welke reizen hij gemaakt heeft, uiterlijk van ouders en grootouders... Je kunt zelfs baby- en kinderfoto's en een handgeschreven brief opvragen. Of een audiofile waarop hij je begroet.

Maar elk stukje extra informatie kost wel fiks meer. De basisinformatie - kleur huid, ogen en haar - kost 150 euro. Maar wil je alle details, dan loopt de rekening voor het perfecte sperma snel op tot liefst 3.000 euro of meer.

Kinderwagen

Heb je je favoriete donor eenmaal gevonden, dan kun je het sperma online bestellen door het in je 'winkelwagentje' - een icoontje van een kinderwagen - te droppen. Net als op eBay. Na je bestelling wordt het sperma uiteindelijk verscheept naar het fertiliteitscentrum naar keuze. Ook in Vlaanderen. Want vele vruchtbaarheidsspecialisten hier werken mee aan dit omstreden 'donorshoppen'. "Waarom ook niet?", zegt Herman Tournaye van het fertiliteitscentrum van het UZ Brussel. "Als je een partner kiest om een baby te maken, kijk je toch ook naar al die details. Waarom zouden mensen die dit omwille van vruchtbaarheidsproblemen niet kunnen dan niet mogen kiezen? Bovendien is het niet illegaal. Onze wetgeving bepaalt wel dat enkel rekening gehouden mag worden met de kleur huid, ogen en haar, maar er is een grijze zone door de vage uitzondering voor niet-anonieme donoren (bijvoorbeeld van een vriend). Het is dus afhankelijk van interpretatie."

Commercie

Maar niet lang meer als het van ex-senator Jacinta De Roeck (sp.a) en gynaecologe en sp.a-senator Marleen Temmerman (UZ Gent) afhangt. "Deze praktijken zijn schandalig en onethisch", vinden zij. "Een kind is geen koopwaar en het kan absoluut niet dat het als een boodschappenlijstje wordt samengesteld. Bovendien zegt al die informatie helemaal niets over het kind dat je uiteindelijk krijgt. Het is niet omdat je donor een dokter is en een zachtaardig karakter heeft, dat je kind dat uiteindelijk ook zal zijn. Het is dus gevaarlijk om ouders zulke verwachtingen aan te praten en het risico lopen dat ze teleurgesteld zullen zijn. Het kind is daar dan de dupe van. Het enige dat belangrijk zou mogen zijn, is dat het sperma veilig en gezond is. Dit donorshoppen is dus pure commercie. Alles draait om winstbejag bij de gynaecologen die hieraan meewerken. We moeten dit dringend een halt toeroepen." De Roeck zal er dan ook bij haar collega-politici op aandringen om de wet aan te passen en het donorshoppen volledig te verbieden.

Bron: Karen Sleurs, Het Laatste Nieuws, 8 april 2011