Drie jaar geleden werd ikzelf getroffen door stembandkanker. In totaal werd ik 28 keer bestraald. Ik ben door een moeilijke periode gegaan, was zeer hees, kon een tijd niet meer spreken en heb mezelf moeten beredderen met groente- en fruitpapjes en ander vloeibaar voedsel. Maar alles is goed afgelopen.

Als je ernstig ziek wordt, is het niet evident om te blijven werken. Je hebt door de behandeling vaak gewoon geen andere keuze. Ondanks onze sociale zekerheid en het systeem van de maximumfactuur, ondanks de hoge en laagdrempelige kwaliteit van onze gezondheidszorg, kan het gebeuren dat mensen in de financiële problemen komen. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer nog niet erkende medicijnen nodig zijn.

Ook ons betalingssysteem van prefinanciering door de patiënt kan zwaar doorwegen op het gezinsbudget. Ik pleit dan ook al jaren voor de algemene invoering van de derdebetalersregeling waarbij patiënten niet langer het honorarium van de arts moeten voorschieten.

Als gynaecologe word ik jammer genoeg ook nog veel (teveel!) geconfronteerd met patiënten met borstkanker en andere gynaecologische kankers. Het goede nieuws is wel dat er meer kankers vroegtijdig gevonden worden en beter kunnen behandeld worden met minder bijwerkingen en meer kans op genezing dankzij moderne technologie, diagnostiek en behandeling. Maar een kankerpatiënt heeft ook tal van andere noden en behoeften zoals psychologische en sociale ondersteuning...

Financiële besognes zouden het gemoed en het genezingsproces van de kankerpatiënt niet mogen bezwaren."

Prof. dr. Marleen Temmerman, sp.a-senator