"Heel even, in december 2006, was Carmen Bousada wereldnieuws. Daarna verdween ze weer in de anonimiteit, dezelfde anonimiteit waarin ze haar hele leven had doorgebracht. Nu is ze overleden. Het maakt haar verhaal alleen maar dramatischer. Een boek of tv-reeks wenkt.

Carmen Bousada woonde in Zuid-Spanje, niet ver van Cadiz. 66 was ze en met pensioen. Haar hele leven was Carmen Bousada verkoopsassistente geweest. Maar ze had vooral voor haar moeder gezorgd: een kranige dame die liefst 101 jaar werd.

Toen vond ze dat het aan haar was. Ze wou kinderen. Ze had voor haar moeder gezorgd, nu wou ze voor kinderen zorgen. Haar kinderen. Alleen was ze intussen 66 geworden.

Wie gunt zo'n vrouw geen kinderen? De wet. En nog een heleboel andere mensen. Een vrouw van 66 met baby's? De kinderen zouden sneller wees worden dan goed voor hen is. Bovendien is het onnatuurlijk.

Maar Carmen Bousada wou van geen wijken weten en de wereld is groot. Wat wettelijk gezien niet kan in Spanje - de leeftijdsgrens voor een in-vitrobehandeling ligt er op 45 jaar - kan allicht ergens anders, dacht ze. En daarin had ze gelijk. Zelfs in Europa bestaat er geen uniforme standaard. In Groot-Brittannië bijvoorbeeld is er geen wettelijke leeftijdsgrens voor een IVF-behandeling, al geldt 45 jaar ook daar als richtlijn. De wet verplicht er dokters echter enkel om te denken aan het welzijn van de toekomstige kinderen. Moeders ouder dan 60 jaar maken in principe ook in Londen geen kans

Gelukkig voor Carmen Bousada is de wereld groter dan Europa. En in Los Angeles vond Carmen Bousada uiteindelijk wat ze zocht: een ziekenhuis dat haar wou helpen.

Al is zelfs dat niet waar. Het ziekenhuis wil vrouwen officieel slechts helpen tot 55 jaar. Met haar 66 zou de Spaanse ook hier uit de boot gevallen zijn. Maar we hadden het al gezegd: Carmen Bousada wou echt kinderen en dus loog ze. Volgens de fichesbak in de Pacific Fertility Clinic was Carmen Bousada exact 55 toen ze zich inschreef (zo beweert het ziekenhuis zelf ).

Duur was het overigens wel. De would-be moeder moest haar appartement verkopen om de behandeling te kunnen betalen. En dan waren er ook de reiskosten: Carmen Bousada moest enkele keren naar Los Angeles reizen voordat de behandeling succesvol was. Zo was er eerst een hormonentherapie nodig om haar menopauze om te keren. Pas dan kon een embryo worden ingeplant.

De eicel en het sperma koos ze zelf. 'Ik koos de ouders uit een catalogus, een beetje zoals je bij een vastgoedkantoor naar huizen kijkt.' Voor de eicel nam ze een achttienjarige Amerikaanse studente. Het sperma was Italiaans-Amerikaans.

Het wonder gebeurde en in december 2006, een week voor ze 67 werd, schonk Bousada in een ziekenhuis in Barcelona het leven aan twee zoontjes: Pau en Christian. Nooit eerder was een vrouw op die leeftijd moeder geworden.

De wereld stond op zijn achterste poten. Zelf was Carmen Bousada vooral heel trots. Ze zou uitstekend voor de baby's kunnen zorgen, tenslotte was haar moeder 101 geworden. Zelfs al werd ze maar 90, dan nog zouden Pau en Christian ruim ouder dan 20 zijn.

Haar oude-moeder-record hield trouwens maar enkele maanden stand. In juni 2008 beviel Omkari Panwar op 70-jarige leeftijd. (Al heeft de Indiase geen geboortecertificaat, helemaal zeker van de leeftijd zijn we dus niet.) Een dramatisch verhaal overigens, want de vrouw had twee dochters maar zij en haar partner wilden absoluut een mannelijke erfgenaam. Hun hele hebben en houden besteedden ze aan de IVF-behandeling, waarna ook daar het wonder geschiedde. Een derde dochter...

Terug naar Carmen Bousada. Want kort na de geboorte van haar tweeling, moest de Spaanse opnieuw naar het ziekenhuis. Ditmaal voor minder prettig nieuws: de dokters hadden bij haar een tumor vastgesteld. Een kwaadaardige. Hoeft het gezegd dat haar wereld instortte.

Zowat twee jaar heeft Carmen Bousada nog geleefd, in een klein eenpersoonsappartement, waar ze bijgestaan werd door haar broer Ricardo en diens vrouw (beiden zeventigers). Haar inkomen lag niet hoger dan 600 euro: een beetje pensioen en wat geld van een kinderensteunfonds.

Christian en Pau zijn nu wees. Ricardo en zijn vrouw hebben beloofd voor de peuters te zorgen, zolang ze kunnen.

Ricardo heeft ook al gezegd dat hij de rechten op het verhaal van zijn zus heeft verkocht aan een televisiezender. Kinderen grootbrengen kost immers geld.

Natuurlijk doet het wrede verhaal over Carmen Bousada opnieuw de vraag rijzen over de leeftijd waarop vrouwen nog via kunstmatige inseminatie moeder mogen worden. Bij ons ligt de leeftijd, een beetje afhankelijk van de gebruikte techniek, op 45 jaar.

'En dat is maar goed ook', zegt de gynaecologe Marleen Temmerman. 'In het geval van Carmen Bousada, hoe begrijpelijk haar kinderwens ook was, werden ethische grenzen overschreden. Het gezonde verstand zegt dat je vrouwen mag helpen zolang het "natuurlijk" blijft. Daarmee bedoel ik dat vrouwen tot hun vijfenveertigste ongeveer op natuurlijke wijze zwanger kunnen worden. Laten we de natuur dan respecteren en geen IVF-behandeling starten na die leeftijd.'"